اطلاعیهٔ کانون نویسندگان ایران به مناسبت درگذشت مظفر درفشی

به مناسبت درگذشت مظفر درفشی

مظفر درفشی (۱٣۰۲ – ۱٣۹٣) شاعر، عضو کانون نویسندگان ایران و دبیر انجمن ادبی صابر روز پنج‌شنبه شانزدهم بهمن‌ماه درگذشت. او فعالیت ادبی خود را از اوایل دههٔ ۲۰ خورشیدی در آذربایجان آغاز کرد. حاصل هفتاد سال کوشش ادبی او سروده‌های بسیار به زبان‌های ترکی و فارسی است. کتاب‌های «خاطرات منظوم»، «تبریز من» و «هجران وصال بر بام خیال» بخشی از شعرهای منتشر شدهٔ اوست.
مظفر درفشی با وجود کهولت فعالانه در جلسات کانون نویسندگان ایران شرکت می‌کرد و خانه‌اش یکی از محل‌های برگزاری جلسات جمع مشورتی کانون بود. از این رو تحت فشار و بازجویی مأموران امنیتی قرار گرفت. او در رژیم گذشته نیز به دلیل فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی چند بار محکوم به زندان و تبعید شده بود.
کانون نویسندگان ایران درگذشت مظفر درفشی، شاعر آزادی‌خواه و ضدسانسور را به خانواده، دوستان و جامعهٔ ادبی مستقل کشور تسلیت می‌گوید. یادش گرامی باد!
کانون نویسندگان ایران
۱۷ بهمن ۱٣۹٣

اطلاعیهٔ کانون نویسندگان ایران

توقیف و لغو امتیاز روزنامهٔ «مردم امروز» را محکوم می‌کنیم

روزنامهٔ «مردم امروز» در پی سه هفته انتشار، توقیف و بلافاصله لغو امتیاز شد. این رفتار نقض آشکار آزادی بیان و پایمال کردن حقوق روزنامه‌نگاران و اهل قلم است.
کانون نویسندگان ایران خواستار رفع توقیف این روزنامه و رعایت حقوق مدنی و انسانی نویسندگان و روزنامه‌نگاران است.

کانون نویسندگان ایران
دی‌ماه ۱۳۹۳

ایده و پیشنهاد: ایجاد مؤسسهٔ گردشگری ادبی و هنری

پیشنهاد به ادارهٔ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان:
ایجاد مؤسسهٔ گردشگری ادبی و هنری

 از گردشگری فرهنگی غالباً به عنوان صنعتی یاد می‌شود که به جذابیت‌های فرهنگی خاص توجه می‌کند؛ در حال رشد است و هر روز متنوع‌تر می‌گردد. بسیاری از گردشگران، همان اندازه که به فرهنگ مردمان مختلف علاقه‌مند هستند، به مکان‌‌های تاریخی، بناهای یادبود، موزه‌ها و نگارخانه‌ها نیز علاقه دارند. بنابراین گردشگری فرهنگی، هم گردشگری میراث (مرتبط با اشیای بازمانده از گذشته و آداب، سنن و زبان) و هم گردشگری هنری (مرتبط با تولیدات فرهنگی معاصر) است. گردشگران فرهنگی معمولاً از گردشگران معمولی فرهیخته‌تر هستند و نسبت به تأثیرات گردشگری بر مردم محلی، محیط زیست و فرهنگ حساس‌ترند.
در این میان گردشگری ادبی ویژگی منحصر به فرد و خاص‌تری از انواع گردشگری فرهنگی است که به قصد درک فضاهای شعری و داستانی و لمس زندگی حرفه‌ای نویسندگان و قهرمان‌های خیالی و واقعی آثارشان، خانه یا آرامگاه نویسندگان و شاعران، یا موزهٔ آن‌ها شکل می‌گیرد و تعریف می‌شود. مثلاً فضاهای الهام‌بخش داستان بوف کور صادق هدایت در شهر ری، یا خانهٔ صادق هدایت در تهران، خانهٔ نیما یوشیج در یوش مازندران، موزهٔ احمد شاملو در فردیس کرج، موزهٔ فرهاد مهراد در موزهٔ سینمای تجریش، گورستان ظهیرالدوله در تهران، مزار سهراب سپهری در کاشان، وسایل شخصی حسین منزوی در زنجان، کافه‌های نویسندگان در تهران، مزار مولانا در قونیهٔ ترکیه، همه و همه ظرفیت‌هایی از گردشگری ادبی هستند که فضاهای زیبا و ناشناخته‌ای را به گشت و گذار و کشف می‌طلبند.

ایده و پیشنهاد: هر شهر استان، یک کتابفروشی

پیشنهاد به ادارهٔ‌ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان:
هر شهر استان، یک کتابفروشی

پخش و توزیع کتاب، قصهٔ پرغصه‌ای در این کشور است. در استان زنجان نیز با وجود روش‌های سنتی پیشین، کتابفروشان دیگر پاسخگوی واقعی نیاز جامعهٔ کتابخوان، جوان، و رو به رشد دانشگاهی نیستند. شهر زنجان، شهری دانشگاهی و دانشجویی است و به کتاب‌های چاپ جدید و به‌روز نیاز دارد. بنابراین باید به تعداد قابل دسترسی، کتابفروش –آن هم کتابفروش فعال- داشته باشد و این کمبود کاملاً هویداست. جای تأسف است که فیلم‌های سینمایی شبکهٔ توزیع خانگی دارند اما ما از توزیع کتاب غافل مانده‌ایم. لازمهٔ دسترسی آسان به کتاب، وجودزیرساخت‌هایی از جمله کتابفروشی معتبر و حرفه‌ای است که به نظر می‌رسد با یک مدیریت صحیح و هدایت دقیق، عملی و محقق شود.
پیشنهاد می‌شود در هر شهر استان مکانی به عنوان کتابفروشی با تولیّت ادارهٔ‌ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی هر شهرستان، برپا و به رایگان در اختیار یک کتابفروش حرفه‌ای گذاشته شود با این شرط که به تعهدات خود جهت تأمین به موقع نیاز شهروندان آن شهر عمل کند. این کتابفروش (که ضمناً لوازم تحریر، و مطبوعات نیز خواهد فروخت) برای عمل به تعهدش و تهیهٔ کتاب‌های تازه منتشر شده، حتماً با توزیع‌کنندگان بزرگ کتاب در کشور تماس می‌گیرد و بنابراین یک چرخهٔ رقابتی، صحیح، کارآمد و اقتصادی در زمینهٔ کتاب ایجاد خواهد شد.

آغاز عضوگیری خانهٔ هنرمندان استان زنجان

خانهٔ هنرمندان استان زنجان ثبت نام می‌کند

سلمان کریمی: خانهٔ هنرمندان استان زنجان بعد از سال‌ها پیگیری بعضی از دوستان هنرمند و پیشکسوت در حال شکل‌گیری است و امیدواریم با تشکیل آن هنرمندان زنجان در زمینه‌های هنری و معیشتی و رفاهی به امکاناتی در خور دست یابند. با تشکیل این خانه سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و اجرای خیلی از برنامه‌های هنری به خانهٔ هنرمندان واگذار خواهد گردید. دوستانی که مایل به عضویت هستند می‌توانند از ۲۰ تا ۳۰ دی‌ماه سال جاری از ساعت ۱۶ تا ۱۹ به فرهنگسرای امام خمینی زنجان طبقهٔ اول آقای نظرعلیان مراجعه نمایند.
با توجه به برگزاری مجمع عمومی در هفتهٔ اول بهمن‌ماه برای انتخاب هیأت مدیره، این زمان قابل تمدید نخواهد بود. کلیهٔ هنرمندان استان که موضوع فعالیت آن‌ها در زمینه‌های تجسمی، خوشنویسی، موسیقی، سینما، عکس، نمایش و ادبیات باشد با رعایت ضوابط خانهٔ هنرمندان به عضویت آن خانه پذیرفته شده و عضو رسمی خانهٔ هنرمندان به شمار می‌آیند. لازم به ذکر است که از هر رشتهٔ هنری دو نفر به عنوان عضو اصلی هیأت مدیره و یک نفر به عنوان عضو علی‌البدل انتخاب خواهند شد.

چگونه کتاب‌ بخوانیم

چگونه کتاب‌ بخوانیم
جوزف برادسکی (برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات سال‌ ۱۹۸۷) ترجمهٔ گلی امامی‌

راه پرورش دادن سلیقهٔ ناب‌ در ادبیات «خواندن شعر» است. چنان‌چه فکر کنید از روی‌ تعصب حرفه‌ای حرف می‌زنم یا می‌خواهم از مصالح صنفم‌ دفاع کنم، سخت در اشتباهید. زیرا از آن‌جا که شعر متعالی‌ترین شکل بیان انسانی است، نه تنها دقیق‌ترین و فشرده‌ترین نحوهٔ انتقال تجربهٔ انسان است، که بالاترین‌ حد ممکن را برای هرگونه عملکرد زبان‌شناسی نیز عرضه‌ می‌دارد به خصوص بر صفحهٔ کاغذ.
هر چه بیشتر کسی شعر بخواند، تحملش در مقابل‌ هر گونه اطناب کاهش می‌یابد، چه در جلسات سیاسی‌ باشد یا بحث‌های فلسفی، چه در تاریخ باشد یا مطالعات‌ اجتماعی و یا هنر رمان. سبک ناب در نثر همیشه در گرو دقت، سرعت و موجزگویی فشردهٔ زبان شعر است. فرزند سنگ‌نوشتهٔ گور و لطیفه، شعر که در حقیقت میان‌بری‌ است برای رسیدن به هر موضوع قابل تصور، در قبال نثر معلمی است بی‌اندازه سختگیر. نه تنها قدر و منزلت‌ هر کلام را که الگوهای ذهنی افراد متلون‌المزاج، راه‌حل‌هایی برای ترکیب‌بندی خطی، شگرد، حذف‌ بدیهیات، تأکید بر جزئیات و شیوهٔ فرود از فراز را می‌آموزد.
از همه مهم‌تر، شعر در نثر آن میل به مابعدالطبیعه را به‌ وجود می‌آورد که یک اثر هنری را از یک کار ادبی صرف‌ متمایز می‌کند. باید اعتراف کرد که در این زمینهٔ خاص، نثر ثابت کرده است که شاگردی بس کاهل است.

بیانیهٔ کانون نویسندگان ایران دربارهٔ حمله به مجلهٔ شارلی ابدو

حمله‌ٔ تروریستی به دفتر مجلهٔ «شارلی ابدو» محکوم است!

نویسندگان‌، روزنامه‌نگاران و مردم فرانسه
خبر حملهٔ وحشیانهٔ مرتجعین تروریست به دفتر مجلهٔ طنز «شارلی ابدو» و جان باختن دوازده تن از روزنامه‌نگاران، کاریکاتوریست‌ها و دیگر افراد بی‌گناه‌، موجی از خشم و اندوه میان شاعران‌، نویسندگان و روزنامه‌نگاران ایران برانگیخته است. نویسندگان و مردم ایران در راه آزادی بیان بسیار قربانی داده‌اند و به خوبی رنج و خشم شما را درک می‌کنند.
طراحان و عاملان این جنایت هولناک‌، دشمنان آزادی اندیشه و بیان و پیروان جهل و خرافه‌اند که هدفی جز استیلای عقب‌ماندگی بر جهان ندارند. رهایی از این بداندیشان جز برافراشتن پرچم آزادی بیان بی‌هیچ حصر و استثنا در سراسر جهان راه دیگری ندارد.
کانون نویسندگان ایران ضمن ابراز همدردی با شما همکاران گرامی‌، خانواده‌های قربانیان و مردم فرانسه‌، این اقدام جنایتکارانه و ضد آزادی را به شدت محکوم می‌کند و اطمینان دارد که چنین اعمال ددمنشانه‌ای‌، کوچک‌ترین خللی در عزم و ارادهٔ شما برای دفاع از آزادی اندیشه و بیان و ضدیت با بیگانه‌ستیزی و ‌نژادپرستی وارد نمی‌کند.
کانون نویسندگان ایران
۱۸ دی ۱۳۹۳

پیشنهاد تأسیس و راه‌اندازی صندوق حمایت از هنرمندان و ناشران استان

پیشنهادی به ادارهٔ‌ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان:
تأسیس و راه‌اندازی «صندوق حمایت از هنرمندان و ناشران استان»

به ادارهٔ‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان پیشنهاد می‌شود «شرکت غیردولتی صندوق حمایت از هنرمندان و ناشران استان» را پی‌گیری و راه‌اندازی کند؛ با پشتوانه‌ای حقوقی و قانونی و مشابه صندوق حمایت از مؤلفین و ناشران نجف‌آباد یا صندوق حمایت از نویسندگان و مؤلفان یزد. با هدف و عملکردی مشابه و بهتر از یک مؤسسهٔ مالی و اعتباری جهت تقویت سرمایهٔ حرفه‌ای و معیشت مؤلفان و ناشران، روزنامه‌نگاران، عکاسان و فیلمسازان، گرافیست‌ها و نقاشان، طراحان و کانون‌های تبلیغاتی، حتا کتابفروشان و موزّعان مطبوعاتی، برای حمایت از تولیدات هنری و پژوهش‌های ادبی و فرهنگی، چاپ کتاب پیشکسوتان، و برنامه‌ریزی برای چاپ فرهنگنامهٔ جامع استان، و... با مشارکت خود فعالان هنری و فرهنگی استان تأسیس گردد تا ضمناً بازوی مالی قوی و کمکی برای ادارهٔ‌کل استان باشد.

بیانیهٔ کانون نویسندگان ایران دربارهٔ سهیل عربی

سهیل عربی را آزاد کنید!

وبلاگ‌نویس جوان سهیل عربی به اتهام انتشار دیدگاهش در صفحهٔ فیس بوک به شلاق، زندان و اعدام محکوم شده است. اگر چه در پی گسترش اعتراض‌ها اخیراً بنا شده است حکم از سوی دیوان عالی کشور بار دیگر مورد بازبینی قرار گیرد، اما این نکته ذره‌ای از واقعیتِ پایمال شدنِ حقِ آزادی بیان سهیل عربی نمی‌کاهد. هر انسانی حق دارد نظر و عقیدهٔ خود را دربارهٔ هر چیز به هر شکل که می‌خواهد بیان کند. دستگیری و بازداشت سهیل عربی نقض آشکار حق اولیهٔ او، حق آزادی بیان، است. صدور این قبیل احکام نه تنها علیه فرد محکوم شده بلکه علیه جامعه نیز هست؛ زیرا رویکردی جز ایجاد هراس و خودسانسوری میان مردم ندارد.
کانون نویسندگان ایران بدون داوری دربارهٔ درست و نادرست، یا خوب و بدِ نوشته‌های سهیل عربی صرفاً از حق آزادی بیان بی‌هیچ حصر و استثناء او و دیگر انسان‌ها دفاع می‌کند. پاسخ کلام با کلام است نه با شلاق و زندان و اعدام.
کانون نویسندگان ایران خواستار لغو حکم اعدام سهیل عربی و آزادی فوری او است.
کانون نویسندگان ایران
۲۰ آذر ۱٣۹٣

بیانیهٔ کانون نویسندگان ایران به مناسبت شانزدهمین سالگرد قتل‌های سیاسی زنجیره‌ای

بیانیهٔ کانون نویسندگان ایران به مناسبت شانزدهمین سالگرد قتل‌های سیاسی زنجیره‌ای
و گرامیداشت یاد محمد مختاری و محمدجعفر پوینده

مردم ایران!
شانزده سال پیش، در آذرماه سال ۱۳۷۷ جنایتی سازمان‌یافته و هولناک در کشور ما رخ داد که طی آن چندین انسان آزاده و روشنفکر به وحشیانه‌ترین شیوه به قتل رسیدند. شماری از اعضای کانون نویسندگان ایران، از جمله محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، در میان جان‌باخته‌گان بودند. قربانیان آن جنایت ددمنشانه گناهی جز دفاع از حقوق مردم و بیان عقاید خود نداشتند. آمران و عاملان آن جنایت اما تاریک‌اندیشانی بودند که حقوق مردم و آزادی اندیشه و بیان در قاموسشان معنایی نداشت. چنانکه چندی بعد روشن شد، آن‌ها با تکیه بر قدرت سیاسی، قصد امحای فیزیکی مخالفان عقیدتی و سیاسی خود را در ابعادی بسیار گسترده‌تر از آنچه رخ داد، داشتند. دریغا که پروندهٔ قتل‌های سیاسی زنجیره‌ای هیچگاه به روشنی در برابر مردم گشوده نشد تا همگان دریابند که وقوع چنین فجایعی، ریشه در کدام تفکر و کدام محافل قدرت دارد.

بیانیهٔ کانون نویسندگان ایران به مناسبت روز مبارزه با سانسور

۱۳ آذر، روز مبارزه با سانسور را گرامی بداریم

سیزده آذر امسال هفتمین سالی است که دوست‌داران آزادی بیان به پیشنهاد کانون نویسندگان ایران روز مبارزه با سانسور را گرامی می‌دارند.
مایهٔ تاسف است که هر‌گاه کانون نویسندگان ایران به مناسبت روز ۱۳ آذر بیانیه‌ای منتشر می‌کند ناچار است از تداوم سیطرهٔ سانسور دولتی بر جامعه بگوید. در یک سال اخیر نیز، به رغم وعده‌های انتخاباتی دولت جدید، مانند سالهای گذشته چه در عرصهٔ کتاب و چه در عرصهٔ هنر و مطبوعات و اینترنت شاهد حضور این پدیدهٔ ضد آزادی بیان بوده‌ایم. انتشار کتاب همچنان در گرو دریافت «مجوز چاپ» است. طرفه آنکه برخی آثار نویسندگان در خارج کشور ترجمه و منتشر شده‌ است اما در داخل به آن‌ها «مجوز چاپ» نداده‌اند. این گونه سانسور البته به اشکال دیگر بر سایر عرصه‌های هنرو ادبیات حکم‌رانی می‌کند؛ کاربران، وبلاگ‌نویسان و فعالان اینترنتی همچنان مورد هجوم، دستگیری و بازداشت هستند؛ فیلترینگ سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی مجازی به قوت خود باقی است و حاکمیت بنا دارد در آیندهٔ نزدیک با راه اندازی فیلترینگ هوشمند و به کار بردن سانسور نظام‌مند‌تر استفاده از فضای مجازی را برای مردم دشوار‌تر و پر هزینه‌تر کند؛ روزنامه‌نگاران بسیاری در زندان بسر می‌برند و شغل روزنامه‌نگاری در ایران با خطر مضاعف همراه است. در تازه‌ترین نمونه، عکاس و خبرنگار یک خبرگزاری رسمی به جرم بازتاب اخبار اسید پاشی‌های زنجیره‌ای بازداشت شدند. ارسال پارازیت به منظور جلوگیری از فعالیت ماهواره‌ها نه تنها حق مردم برای دیدن و شنیدن آن‌چه دوست می‌دارند را پایمال کرده بلکه سلامت آن‌ها را نیز به خطر انداخته است.

درباره‌ٔ طرحی دانشجویی برای مردم مناطق محروم و زندانیان

امید به روزی که همهٔ مردم کتاب نذر کنند

گروهی دانشجوی خوش‌ذوق از دانشگاه آزاد تهران‌ جنوب، چند سالی است طرح جدیدی برای احداث کتابخانه در مناطق محروم و زندان‌های کشور ارایه داده‌اند. طرحی که امسال برای سومین ‌بار با کمک شعبه‌های مختلف شهر کتاب در تهران انجام شده است. این طرح پاییز هر سال اجرا می‌شود و با اینکه مدت زیادی از آغازش می‌گذرد اما هنوز خیلی‌ها نمی‌دانند می‌شود کتاب را هم نذر کرد و به دیگران بخشید. نه فقط مردم عادی، که چهره‌های فعال فرهنگی هم چیز زیادی از آن نمی‌دانند.
اگر این بی‌خبری را بگذارید در کنار نبود یک مدیریت واحد برای ساماندهی کار بچه‌ها ‌و داوطلبانه بودن، شاید به این نتیجه برسید که چراغ این طرح خوب، اگر مورد توجه بزرگان جامعه نباشد، می‌تواند خاموش شود. طرحی که تا به حال باعث کتابخانه‌دار شدن روستا‌ها و زندان‌های زیادی در کشور شده است.
صالح بهشتی، مدیر شهر کتاب فرشته در شمال تهران که محل تحت مدیریتش، امسال به عنوان محل گردآوری این کتابهای نذری معرفی شده‌، در این‌باره می‌گوید: «نذر کتاب باید متولی داشته باشد. یک نفر باید مدیریت مجموعه را برعهده بگیرد تا بچه‌ها بتوانند کتاب‌های نذری را از سراسر کشور جمع‌آوری کنند و به دست تعداد بیشتری از نیازمندان برسانند. در حال حاضر این طرح فقط در تهران اجرا می‌شود، آن‌هم در مقطع خاصی از سال ولی اگر کسی از این جوانان پشتیبانی کند، طرحشان گسترش خیلی بیشتری خواهد داشت.»